skip to Main Content

Een dag uit het leven van: logopediste en onderzoeker Lianne Remijn

6.00 uur. De wekker zoemt. Niet eens omdat ik zelf moet opstaan, maar voor mijn zoon. Heeft hij zich niet verslapen? Is hij al uit bed? Mijn zoon is een gewone jongen van 18 jaar, zonder complexe medische aandoeningen, maar hij zit op een school waar te laat komen niet wordt geaccepteerd en waarvoor hij met de trein moet reizen. Dus blijf ik als moeder alert of dit goed gaat. Gelukkig hoor ik hem stommelen en kan ik mij nog even omdraaien in bed en mijn dag doornemen. Wat staat er vandaag op mijn programma?

Ik ben docent aan het hoger beroepsonderwijs bij de
Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN). Om 8.45 uur zie ik een groep van 18
derdejaarsstudenten, die de minor ‘Het kind centraal’ volgen in een
multidisciplinaire onderwijseenheid. In dit semester leren de studenten om
multidisciplinair te werken in de zorg voor kinderen. Het gaat hierbij om
vaardigheden die je ontwikkelt om met ouders en kinderen om te gaan en vooral
om aandacht te hebben voor de hulpvraag. Mijn rol is om de studenten te
begeleiden bij hun opdrachten, maar ook om mijn ervaring met multidisciplinaire
samenwerking te delen, zoals ik die ken van mijn jarenlange ervaring in de
kinderrevalidatie en het eetteam van de Maartenskliniek.

Kennis doorgeven
Na deze 2 ½ uur durende les, volgt er een gesprek met vierdejaarsstudenten
Logopedie die hun afstudeerscriptie schrijven. Het gaat hierbij om een
onderzoek op het gebied van slikstoornissen. Hoeveel voedsel blijft er in de
keel ‘achter’ bij mensen met een spierziekte? Een mooi onderwerp dat in
samenwerking met het Radboudziekenhuis ingevuld wordt. Hierdoor lever ik een
bijdrage aan de wetenschappelijke onderbouwing van de kennis over
slikstoornissen. Studenten verkrijgen kennis op dit gebied en leren goed om te
gaan met resultaten van onderzoek om uiteindelijk de beste mogelijke zorg voor
de cliënten te bieden.

In de middag geef ik 3 uur lang een beroepsspecifieke cursus
aan 15 logopedisten over het kauwinstrument; een observatie instrument om het
kauwen bij kinderen te beoordelen. Hiervoor moet ik niet vergeten om kopieën te
maken van de hand-out en het instrument op papier uit te delen. Aan de hand van
dit materiaal kan ik de cursisten beter instrueren. Vanuit de praktijk heb ik
verschillende video-opnames van kinderen die moeite hebben met het verwerken
van vast voedsel. Het doel van de cursus is om het observeren van het kauwen te
standaardiseren, maar ook om kennis te delen over de behandelopties. 

Alles voor de
wetenschap

Tussendoor heb ik vandaag nog een uurtje tijd om aan het wetenschappelijk
artikel van een onderzoek te werken dat samen met Danone heeft plaatsgevonden.
Dit onderzoek betreft de voorkeur van gezonde kinderen in de leeftijd van 12-18
maanden voor de structuur en vorm van vast voedsel. Logopedie studenten hebben
30 kinderen geobserveerd die verschillende soorten voedsel aten. Dit onderzoek
werd gehouden in samenwerking met de Hanze Hogeschool Groningen. Onderzoek doen
gebeurt vaak met verschillende partners uit het werkveld. Dit is leuk en
leerzaam.

Als laatste heb ik vanavond nog een Honoursprogramma, een
programma voor studenten van alle gezondheidsstudies van de HAN die behoefte
hebben aan een extra uitdaging. Ook hierbij staat multidisciplinair werken
centraal. Een van de studenten zal aan de slag gaan voor de vereniging
Nee-Eten! om het overzicht van alle eetteams te updaten. Hopelijk heeft de
student een plan van aanpak klaar.

Vanavond zal ik rond 21.00 uur weer thuis zijn. Helaas
geen duidelijke pauze gehad of tijd om mijn mailbox te checken. Dat moet maar
tot morgen wachten. Dan werk ik als programma coördinator van de academische
master Logopediewetenschap aan de Universiteit Utrecht, waarbij studenten zich
nog beter bekwamen in het doen van wetenschappelijk onderzoek.

Back To Top
X